Voor wie de berichten een beetje doorgelezen heeft die weet inmiddels een beetje hoe ik in elkaar steek.
Ik benoem vaak het aspect prutswerk en ja, zo zie ik het ook…
En het is &*^%^&%$ doodvermoeiend!
Ik zie overal wel de problemen, minpunten enz.
Het is de reden dat ik bijv. zelf de website(s) maar maak, een ander mist de helft aan essentiele zaken.
Het verhaal met het gehoor van zoon, jaren mee bezig en eindelijk een klein stapje verder
Heb bijv. tal van manueel therapeuten bezocht, er was slechts één die zijn vak verstond, de rest stond wat dom kruisjes op de rug te zetten, beetje drukken en tot volgende week voor de volgende afspraak.
En zo kan ik wel even doorgaan… Ja, ik kijk anders naar de wereld, ik heb een ander verwachtingspatroon en daar word ik weleens schijtziek van.
Wie begrijpt wie niet? Begrijpt de wereld mij niet of begrijp ik de wereld niet?
Nog zo’n verhaal…ditmaal dochter. Ze was vanaf dag 1 al wat anders dan anders.
Ik zei al vanaf dag 1 dat ze waarschijnlijk net zo’n type als mij is en dat blijkt ook wel.
(En met “type als mij” doel ik in elk geval op een zootje hersens.
Harry Jekkers zei het al in één van zijn shows over intelligentie “als je moeder ui heet en je vader knoflook dan kan je het niet helpen dat je stinkt”
Kortom: kom je al uit een famile waar de lampjes op 60% branden, dan zijn de kinderen ook geen 100 watt lampen (uitzonderingen daargelaten) .
Nu kom ik uit een familie waar ik wellicht nog één van de minst slimmen ben, ook in de schoonfamilie zijn ze niet bepaald achterlijk.
Gooi dat zootje DNA op een hoop en je krijgt onze koters die zéér hoogstwaarschijnlijk wel iets van o.a. die intelligentie mee krijgen. (wederom, geen garantie, maar de kans is zeer groot)
Inzake dochter: veel observeren, dat deed ze en verder zat er eigenlijk geen leven in de brouwerij.
Op de kinderopvang wel een half jaar “kritiek” gehad: ze deed niets, alleen maar observeren. Niet spelen, niks.
Ze zou aldus de observaties van de opvang wellicht doof zijn, autistisch en weet ik wat voor flauwekul wel niet meer
Lopen was een ding…ze stond op en liep door huis, out of the blue.
Na 2 dagen lopen vond ze de trap wel interessant. We hadden wel een traphek, niet geïnstalleerd omdat dat een ellende was (jaren 60 huis met trap waar je niet even simpel een hek kon plaatsen. Uiteindelijk uit nood maar met tie wraps vastgezet, veel andere opties waren er ook niet)
Maar mevrouw liep de trap op zoals wij ook doen. Netjes, beheerst… toen we boven waren zei ik “en nu moeten we weer naar beneden”. Ze keek even rond en liep gewoon naar beneden alsof ze het al jaren deed. En zo zijn er meer van die vreemde, onverwachte dingen.
Lezen was ook zoiets. We spendeerden er geen tijd aan, we dachten dat ze geen woord kon lezen (geen indicatie), maar in een vakantie pakte ze een boek, begon voor te lezen, na een paar dagen las ze op het niveau van wat ze eind volgend jaar zou moeten kunnen en na een weekje pakte ze de dikke leesboeken van de vrouw des huizes. Het kind is dus wat anders dan anders
School was dus ook weer een drama: same shit, different day.
Op de 1e dag de directie al expliciet gevraagd hoe ze omgaan met o.a. hoogbegaafdheid (mijn vermoedens), dit omdat ik zelf een kl*te schooltijd heb gehad (plan was o.a. om mij op een LOM school te zetten, een school voor moeilijk lerende kinderen. Ik was niet moeilijk en ik kon en kan écht wel leren. School was gewoon niet interessant)
Nee, de tijden waren veranderd en ze waren gericht op o.a. hoogbegaafdheid, er is nu meer kennis over enz. enz.
Ja, eerst zien en dan geloven….en uiteindelijk bleek dat er niks veranderd is t.o.v mijn schooltijd.
Afijn, school..ze speelde niet met andere kinderen, zat alleen in een hoek te spelen, geen contact met juf, weinig met kinderen, ook weer veel observeren enz.
We hebben tal van gesprekken (HDGP) gevoerd, vaak met juf/IB-er enz. en het was altijd “we weten niet wat we met haar aan moeten”.
Zit je met o.a. zo’n orthopedagoog bij die gesprekken…allemaal waardeloos volk.
Even realistisch: zo’n orthopedagoog pakt op z’n minst 5000 per maand. Voor dat geld beweeg ik hemel en aarde en alles er tussen in.
En dan zie je zo’n figuur niet veel meer doen dan bevestigen wat aan ander zegt, soms met een onzin opmerking komt, veel noteert en….verder niets.
(was zo’n gietenwollensokken figuur die er als een zoutzak bij zat. Dacht ook weleens “als je sexleven net zo is als dat je er bij zit dan heb je serieus een kloteleven”.. Er kwam eigenlijk niks uit behalve bevestigen wat anderen zeggen. Je kent die types vast wel)
Het wordt in die zin hoog tijd voor een verplichte resultaatverplichting in plaats van een inspanningsverplichting.
Nu was ik er al érg vlot uit dat al die onzin tot niets zou leiden, mijn wederhelft bekijkt het helaas anders (al begint dat nu wel een beetje te veranderen). Die ziet hulpverleners en we moeten alle hulp maar accepteren..stel dat later blijkt dat we het niet gedaan hebben dan zitten we met grotere problemen enz.
Ik zie juist erg snel dat iets gaat werken of juist niet en wat mij betreft ging de stekker er al na een maand school uit. Om de verstandhouding thuis maar goed te houden heb ik ’t nog 1.5 jaar volgehouden…op tanden bijten en vrouw tevreden houden. Happy wife happy life zullen we maar zeggen…maar onder de streep was ik doodongelukkig met de kwestie
Het lastige is: ik heb op die school wel een keer of 500 mijn vermoedens geuit: hetzelfde waar ik “last” van heb.
Hoogbegaafdheid met wellicht nog iets er bij (2E).
Net als bijv. het UMCG verhaal over de zoon: ik kan lullen wat ik wil, er wordt niet geluisterd.
Het was op school zelfs dermate waardeloos dat ze mij meermaals vroegen of ík een oplossing had, dit omdat ze toch wel erg op mij lijkt.
Zit je met 4 man aan tafel, docent, IB-er, orthopedagoog en nog eentje…maar wie moet het verlossende antwoord op de “problemen” geven? Ik.
Je mag dus weer de zooi voor een ander oplossen, waar zijn die lui voor? Waar worden ze voor betaald? Heb ook serieus overwogen om er maar een dikke factuur richting school te sturen…als ik de shit mag oplossen, dan mag er ook betaald worden. Niet onredelijk toch?
Maar zoals gezegd: al zo’n 500 x mijn (sterke) vermoedens geuit, werd niks mee gedaan en op een gegeven punt was de maat vol, ik heb overal de stekker uit getrokken.
Zoals mijn vader vroeger al zei “prutswerk afleveren kan ik zelf ook wel, daar heb ik een ander niet bij nodig” én “wil je iets goed gedaan hebben, dan moet je ’t zelf doen”.
Waarvan akte, de wijze (en 40 jaar na dato nog steeds actuele) woorden van senior
Ik ben zelf maar aan de slag gegaan en ben er 2 maand mee bezig geweest.
Was het een klotetijd? Absoluut, ik kan mijn tijd wel beter besteden!
In die 2 maand heb ik wél vele malen meer voor elkaar gekregen dan die 4 hobbyisten in 1,5 jaar op school.
Het ergste? Ik belde een school in Dokkum, verhaal uitgelegd (hoogegaafdheid enz.) en ze vroegen op welke school ze nu zat.
Naam verteld en wat zei die vrouw “ja maar die school heeft een in-house HB specialist”.
En dan valt je de bek toch wagenwijd los… heb ’t al zo vaak aangegeven in welke hoek ze ’t moeten zoeken, blijkt dat ze een hb specialist hebben rondlopen.
Navraag gedaan of er ooit iets met die specialist is gedaan: nee, niks.
Maar ze zouden het nou gaan regelen.
Ja, dát had je even eerder moeten bedenken…
Na een hoop ellende, tijd, geld, gedoe en geouwehoer per ommegaande een andere school gezocht en daar zit ze nu op haar plek.
Kortom: ik heb altijd het idee dat anderen dik betaald krijgen voor prutswerk en ik de problemen, met veel eigen tijd en geld, uiteindelijk mag oplossen.
Dat is de reden dat ik ook zoveel mogelijk zelf doe (en dus ook nergens aan toe kom) en ik dus niets uit handen kan geven.
Voor mijn gevoel moet ik zowat iedereen aan het handje meenemen en uitleggen hoe ze hun werk moeten doen (of beter: voldoen aan mijn verwachtingen). Zelfstandig iets fatsoenlijk iets uitvoeren zit er doorgaans niet in.
Ik zou dolgraag iets uit handen kunnen willen geven, maar ik kan het simpelweg niet. En dan ben je de lul…érg veel tijd en wat geld armer
Het gaat toch niet naar mijn zin, dan kan je ’t maar beter zelf doen.
Helaas zitten er maar 24 uren in een dag 🙁
Er is slechts 1 klein voordeel van mijn “neuro probleem”: als je je overal mee moet bemoeien dan leer je ook een hoop.
Nu weer met het gehoorstelsel, Bera testen, school/HB en alles wat er mee samenhangt enz. enz.
Ik was al niet echt onbemiddeld qua kennis en dankzij andermans prutswerk wordt het alleen maar meer.
